Zaman Demokrat Parti iktidarı.
Yani 48 yıl evvel.
Tarsus Adana Caddesi açıldı.
Arkasından Vakıflar Çarşısı yaptırıldı.
48 yıldır bu bina bir yerinden ne çatladı ne oturdu.
Tarsus Lisesi yaptırıldı.
Tarsuslu öğrenciler Adana’ya gitmekten kurtuldu.
O zaman belediyenin hiç aracı yoktu.
Yollar dahi atlı arabalı arozözlerle sulanırdı.
Belediyenin atları, şimdiki üzümlü kavşağın karşısında beslenirdi yani ahır oradaydı.
Ne kadar temizlik işçisi var burada vardiyalı olarak yatarlardı.
Sabahın erken saatlerinde kalkarlar arabalara atları koşarlar şehrin hem temizliğine hem de caddeleri sulamaya koyulurlardı.
Tarsus şimdikinden daha temizdi.
İşte o zamandan beri Tarsus il olacak denilirdi.
Öyle milletvekilleri bu şehirden çıktı ki masaya ellerini vurmasını bilirlerdi.
Derken 1960 ihtilali oldu.
Hem Yassıada da hem de Kayseri ceza evinde yattılar.
Adalet Partisi döneminde yine Tarsus milletvekilsiz kalmadı.
Tarsus için ne vaatler yapıldı.
O zamanda ihtilal kapıyı çaldı.
Şimdi yine bir sürü politik vaatler yapılıyor.
Hiç biri olmadı.
Bakıyorumda bazıları kilise yapılmasına göz dikmişler.
İlle de Tarsus’ta kilise yaptıralım.
Buraya ibadet için çok turist gelir.
Gelmesine gelir de Tarsus’a ne faydaları olur?
İbadetlerini yapar otobüslerine biner Tarsus’u terk ederler.
İçecekleri şarabı dahi yanlarında getirirler.
Kırk sekiz yıldır Tarsus’a bir şey yapılmadı.
Şimdi tutturmuşlar kilise yapılsın.
Misyonerlik yapacaklar mı, yayacaklar mı?
Yapmayacak olsalardı papazlar buradan ev satın almazlardı.
İbadet zamanı dışardan bir papaz gelir giderdi.
Geldiklerine göre Tarsus’a faydaları olsa gam yemem.
Tarsus yine aynı Tarsus.
Bir kilisesi olacak o kadar.
Hilmi DOLAŞMAZ / www.tarsusahaber.com




